خوش آمدید ، امیدوارم که از کیفیت مطالب سایت راضی باشید
رزرو اینترنتی هتل مشهد

حالا می گی چی کار کنم ؟

بچه ام همیشه پای کامپیوتر نشسته است

اگر والدین با دنیای فناوری بیشتر آشنا شوند، بهتر می توانند راه های تامین امنیت کودکان را به کار بگیرند و کودکان نیز حاضر به همکاری با والدین خود هستند.

وبلاگ ها و فناوری های مشابه آن، مانند شبکه های اجتماعی قلمرو نوجوانان است. بر اساس آمار و اطلاعات موجود، بیش از نیمی از صاحبان وبلاگ، نوجوانان 13 تا 19 سال هستند. همچنین بر اساس آمار و اطلاعات، بیشتر نوجوانان زیر 17 سال، هرماهه به وبلاگ ها و شبکه های اجتماعی مراجعه می کنند؛ آنچه نگرانی کارشناسان را برانگیخته، محتوای این وبلاگ هاست. دانشگاه جورج تاون در ایالات متحده، مرکزی تحت عنوان « مرکز رسانه های دیجیتالی مخصوص کودکان » دارد که مطالعه ای را در مورد وبلاگ نوجوانان منتشر کرده که نشانگر وخامت اوضاع است. چون کودکان و نوجوانان، به دلیل معصومیت و ساده دلی، راحت تر اعتماد می کنند و تمام اطلاعات شخصی و خانوادگی خود را در محیط نا امن اینترنت در اختیار همگان می گذارند. دو سوم آنها سن خود را مشخص می کنند و نام حقیقی خود را می نویسند. 60 درصد از آنها حتی آدرس خود را در اختیار می گذارند و شماره تماس می دهند. از هر 5 نفر، یک نفر نام کامل خود را می نویسند. « دیوید هوفیکر » که مسئولیت انجام تحقیق یاد شده را بر عهده داشته، با ابزار شگفتی می گوید: « خدا می داند چه تعداد آنها حقیقتاً می دانند که تمام مردم دنیا می توانند اطلاعاتی را که آنان همگانی کرده اند، بخوانند؟!»

تا به حال متخصصان امور کامپیوتر و اینترنت، در مورد اتاق های گفت و گوی اینترنتی، معروف به «چت روم» هشدار می دادند، چون معمولاً کسانی که تمایلات انحرافی نسبت به کودکان دارند، از طریق این اتاق های گپ تلاش می کردند که با وعده و وعید و وسوسه، کودکان را بر سر قرارهایی بکشانند و به اهداف شوم خود برسند. اکنون این متخصصان هشدار می دهند که وبلاگ ها و صفحه های اجتماعی که محتوی اطلاعات شخصی کودکان است می تواند مورد استفاده سوء استفاده گران قرار گیرد.

منبع بزرگ دوست یابی

وبلاگ ها و سایت هایی که افراد هم عقیده را گردهم می آورند، منبع عظیمی برای سرگرمی به حساب می آیند و شبکه ای را به وجود می آورد که نوجوان می تواند دوستانی با خصائص و سلایق مشابه بیابد. اکثر نوجوانان امریکایی از سنین کم، کار با اینترنت و ساختن سایت یا وبلاگ را فرا می گیرند و وقتی وارد دبیرستان می شوند، دوست های بسیار زیادی پیدا می کنند. اما بیشتر آنها به این موضوع توجه ندارند که در اختیار گذاشتن اطلاعت شخصی و خانوادگی، تا چه اندازه خطرناک است.

مسئول اداره سایت اینترنتی wiredsafety ، می گوید: سایت های اینترنتی که امکان وبلاگ نویسی را فراهم می کنند، به هیچ وجه جای امنی برای کودکان محسوب نمی شوند. به دلیل خاصیت مجازی دنیای اینترنت، کودکان و نوجوانان در این محیط دست به کارهایی می زنند که در زندگی واقعی به دلیل شرم، حیا و خانواده، از آن پرهیز می کنند. گاهی عکس ها و حرف هایی میان این نوجوانان رد و بدل می شود که در حالت عادی- برای مثال پشت تلفن – این حرف ها رد و بدل نمی شود. صاحبان وبلاگ ها و سایت ها برای جلب مخاطب، دست به هرکار وسوسه انگیزی می زنند و از گذاشتن عکس ها با جملات تحریک آمیز روی وبلاگ شان نیز ابایی ندارند؛ به طوری که دنیای اینترنت امروزه به عرصه رقابت برای جلب توجه تبدیل شده است.

میلیون ها کاربر دارند و ادعا می کنند که سیاست سخت گیرانه ای را اعمال می کنند تا کاربران کمتر از 16 سال، از خدمات آنان استفاده نکنند. سخنگوی یکی از شبکه های می گوید: بر اساس مرام نامه این سایت، در صورتی که احراز شود، وبلاگی بیش از حد اطلاعات شخصی و خانوادگی در اختیار گذاشته است، از گردونه خارج می شود؛ اما طبیعی است که کاربران در مورد سن خود دروغ می گویند.

سایت خبری مایکروسافت موسوم به MSNBC، تحقیقی در این زمینه انجام داده و به این نتیجه رسیده است که کودکان هنگام ورود به این سایت ها ابتدا سن خود را به دروغ بالا بیان می کنند؛ اما زمانی که اطلاعات شخصی شان را برای دوستان خود می فرستند، سن حقیقی خود را آشکار می کنند.

سایت اینترنتی محبوب دیگری که خدمات مشابه در اختیار می گذارد، نوجوانان 13 تا 16 سال را نیز می پذیرد، میلیون ها کاربر کودک و نوجوان دارد. مجریان و مدیران این سایت بر این باورند که سایت آنها فرصتی بی نظیر در اختیار نوجوانان می گذارد، تا به دوست یابی بپردازند و یاد بگیرند که چگونه ابراز وجود کنند.

این سایت، محتوای مطالب کاربرانش را مورد بازبینی قرار نمی دهد. مسئول مشترکان این سایت می گوید: »درست مانند فراهم کنندگان خدمات اینترنت (ISP)، نه تنها به لحاظ فناوری ممکن نیست، بلکه از لحاظ اخلاقی نیز صحیح نیست که ما نقش ویراستار، سانسورچی یا قاضی را ایفا کنیم».

اما برخی کارشناسان اعتقاد دارند که این سایت ها مستحق سرزنش و مواخذه اند و به دلیل انتشار اطلاعات شخصی و خانوادگی افراد باید مجازات شوند. حتی کاربران هنگام ورود به این سایت ها، مجبورند آدرس اینترنتی خود را تایپ کنند. این کار از چند جهت غلط است: نخست این که کودکان تصور می کنند، هرجا که از آنان آدرس اینترنتی درخواست شد، آنها می توانند با خیال راحت آدرس خود را بدهند. دوم آن که ممکن است، همان آدرس اینترنتی از سوی متخصصان کامپیوتر که قصد سوء استفاده دارند، مورد بهره برداری قرار گیرد.

جنبه های مثبت

متاسفانه والدین به محض آن که متوجه می شوند نوجوانان آنها، وبلاگ نویسی می کنند و عکس و اطلاعات شخصی شان را در آن به نمایش می گذارند از کوره در می روند؛ نخستین واکنش آنها این است که آب را از سرچشمه می بندند و جلوی دسترسی فرزندان شان به اینترنت را می گیرند یا دیگر اجازه ارتباط با دوستان شان، از طریق اینترنت را نمی دهند؛ اما واکنش های هوشمندانه تر و موثرتری نیز وجود دارد. «کودکان و نوجوانان هم این را خوب می دانند، بنابراین برای از دست ندادن اینترنت، چاره ای جز مخفی کاری نمی یابند؛ پدر و مادرها دوست دارند که فرزندان شان پنهان کاری کنند، بنابراین باید راه های ارتباطی را مسدود نکنند».

باید از والدین پرسید چطور تا مطمئن نشوید که فرزندتان از عهده رانندگی بر می آید، خودروی خود را در اختیارش نمی گذارید، اما در مورد کامپیوتر و اینترنت این حساسیت را نشان نمی دهید.

والدین نباید بی اعتنا باشند یا رفتار طرد کننده از خود نشان بدهند یا به طور کلی، وبلاگ یا وبلاگ نویسی را تخطئه کنند. نمی توان انکار کرد که استفاده از این ابزارها، مهارت های دانش آموزان را افزایش می دهد و به یادگیری کمک می کند، انگیزه استفاده از اینترنت و کامپیوتر را در آنان تقویت کرده و خلاقیت شان را فزونی می بخشد.

دفاع از وبلاگ نویسی

یک استاد دانشگاه در اینباره می گوید: «اگر وبلاگ های نوجوانان را ببینی ممکن است با عکس های شرم آور مواجه شوید؛ اما به همان اندازه هم می توانید انتظار جنبه های مثبت داشته باشید. بسیاری از کودکان از این ابزار درست استفاده می کنند و حتی سخنانی که میان آنها رد و بدل می شود، جنبه معنوی دارد. آنها صادقانه احساس خود را نسبت به جنگ و ناامنی ابراز می کنند و با این وسیله، دایره ارتباط خود را افزایش می دهند».

وظیفه والدین

اینترنت و دنیای وبلاگ نویسی، به جای آن که میان والدین و فرزندان فاصله بیندازد، با استفاده درست می تواند به عنوان پلی میان دو نسل عمل کند. والدین می توانند از این فرصت استثنایی بهره بگیرند و با دنیای فناوری بیشتر آشنا شوند و از همین فرصت می توانند راه های تامین امنیت کودکان را به کار بگیرند.

طبیعی است که کودکان و نوجوانان در سنین خاصی، حاضر به همکاری با والدین خود نیستند و دوست ندارند والدین خود را در مسائل خصوصی شان شریک کنند. به هرحال پدر و مادر، باید به کودکان و نوجوانان خود فرصت بدهند که با خود خلوت کنند. پدر و مادر باید تحمل خود را بالا برده و اجازه بدهند که فرزندان شان با دوستان خود رازهایی داشته باشند. گاهی نیز لازم است که والدین به طور مستقیم و نامحسوس، فرزندان خود را کنترل کنند (البته منظور جاسوس بازی نیست). اگر به موارد منفی برخوردید، زود از کوره در نروید و با فکر و اندیشه، دنبال راه حل بگردید. واکنش نسنجیده، چند اثر مخرب دارد: نخست آن که روابط صمیمانه میان والدین و فرزندان را به تیرگی می کشاند. دوم آن که به مخفی کاری یا پنهان کاری دامن می زند، چون اگر کودکان و نوجوان حس کنندکه حریم خصوصی شان مورد بی احترامی یا بی توجهی قرار گرفته، واکنش نشان می دهند. نخستین واکنش آنها، مخفی کاری و قطع ارتباط سالم با والدین است.

متاسفانه بسیاری خانواده ها، به خصوص والدین میان سال، با نوآوری عصر فناوری آشنا نمی شوند و همین فاصله میان دو نسل را عمیق تر می کند.

موضوعات مطلب: خواندنی ها . خواندنی ها .
نظرات مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی
صفحه اصلی آرشیو مطالب تماس با ما